آنچه میخواهیم نیستیم و آنچه هستیم نمیخواهیم ٬ آنچه دوست داریم نداریم و آنچه داریم دوست نداریم ٬ و عجیب است هنوز امیدوار به فردائی روشن هستیم ساعتها را بگذارید بخوابند . بیهوده زیستن را نیازی به شمردن نیست.

دکتر شریعتی

زندگی

زندگی شطرنج دنیا و دل است

قصه ی پررنج صدهامشکل است

شاه دل کیش هوسها می شود

پای اسب آرزوها در گل است

فیل بخت ما عجب کج می رود

در سر ما بس خیالی باطل است

ما نسنجیده پی سرباز او

غافل از اینکه حریفی قابل است

 مهره های عمر من نیمش برفت

مهره های او تمامش کامل است

میدونی عشق يعنی چی؟  .......

عشق يعنی حسرت شب های گرم

عشق يهنی ياد يک رويای نرم

عشق يعنی يک بيابان خاطره

عشق يعنی چهار ديوار بدون پنجره

عشق يعنی گفتنی با گوش کر

عشق يعنی ديدنی با چشم کور

عشق يعنی تا ابد بی سرنوشت

عشق يعنی آخر خط بهشت

عشق يعنی گم شدن در لحظه ها

عشق يعنی ا

بيه بی انتها

از کجاا آغاز کنم ؟بيان عشقي که گويای يک عشق و عظمت آن باشد .قصه

ي عشقي را که از دريا کهنسالتر و از اقيانوس ژرف تر و از آسمان زيباتر.

 از کجاا بنويسم ؟

داستان شيرين دوستی اي را که مالامال صداقت است و اکنون به سپيدی

اشک،اشکی چون شمع ،شمعی چو نور، نوری چون ماه ، ماهی چون تو است.

خيلي جالبه: از سوسک مي ترسيم............ ....از له کردن شخصيت ديگران مثل سوسک نميترسيم. از عنکبوت ميترسيم............ ....از اينکه تمام زندگيمون تارعنکبوت ببنده نمي ترسيم. از خوب سرخ نشدن قورمه سبزي ميترسيم............ ....از سرخ شدن ادما از خجالت نميترسيم. از سرما خوردگي ميترسيم............ ....از سرخورده کردن دوستامون نميترسيم. از شکستن ليوان ميترسيم............ ....از شکستن دل اد

سایه سنگین تنهایی شانه هایم را میفشارد...

آتشی سرد از درونم زبانه میکشد...

لب هایم میسوزند از حرارت بی بدیل این لحظه های سخت...

سینه ام... چگونه با گشاده رویی این همه رنج را میپذیرد...

و جسمم چگونه تاب می آورد این عذاب ابدی را ...

این که محکوم به پوسیدن در دخمه های تاریک ونمناک قلبم است...

اما خیالم...

فارغ از این همه  هیاهوی سکوت...

سودای با تو بودن دارد ...

چنانکه سایه ها در کنار نور میمانند...

براش بنويس دوستت دارم آخه مي دوني آدما گاهي اوقات خيلي زود حرفاشونو از ياد مي برن ولي يه نوشته , به اين سادگيا پاک شدني نيست . گرچه پاره کردن يک کاغذ از شکستن يک قلب هم ساده تره ولي تو بنويس .. تو ... بنويس

دلم غمگين نگام ابري چشام بارون صدام ابري طلوع عشق من بي رنگ غروب گريه هام ابري منو دلتنگيه گريه به روي شونه هاي تو مي شم بارون دلتنگي مي بارم ازچشاي تو نمي خوام بي تودنيارو باگل ها وباگلدون هاش نمي خوام بي توفردارو باتابستون هازمستون هاش

براي عشق تمنا كن ولي خار نشو. براي

عشق قبول كن ولي غرورتت را از دست نده . براي عشق گريه كن ولي به كسي نگو. براي عشق مثل شمع بسوز ولي نگذار پروانه ببينه. براي عشق پيمان ببند ولي پيمان نشكن . براي عشق جون خودتو بده ولي جون كسي رو نگير . براي عشق وصال كن ولي فرار نكن . براي عشق زندگي كن ولي عاشقونه زندگي كن . براي عشق بمير ولي كسي رو نكش . براي عشق خودت باش ولي خوب باش

عاشق شکست خورده...

از ازيک عاشق شکست خورده پرسيدم:

مرا به تنهایی نسپار که در پس آن تنها تر نخواهم شد

دوست داشتنی ترین طعم زندگیم برای تو مینویسم

برای همین تویی که پاسخ یکی از سوالات امروزت این است که : من برای از تو نگفتن هنوز جوانم!

من چگونه از تو دور شوم ؟؟؟ تویی که آرام و بی صدا در دلم لانه کردی و حالا معصومانه به من نگاه می کنی ؟

تویی که تمام ذهنم را با یادت آغشته کرده ای ؟

نگاه تو آسودگی ست و آرامشی که مرا در یاد تو تسخیر می کند .

میدانی ! کاش میشد زیر بارانی که در دلم می بارید قدم می زدی و من فرصتی می یافتم تا حضورت را مرور کنم .

افسوس ..... تو نمی دانی اینجا پر از تکرار نام توست ....انگار اشیاء نام تو را زمزمه میکنند .

کاش میتوانستم صراحتم را در صداقت عجین کنم و بگویم دلم برایت تنگ است .

عزیز غزلهای ننوشته ام خودت بگو ...... تویی که سوژه و هدف زندگی ام شدی .....چه بنویسم در این غروب بدرنگ ...... بی تو ؟؟؟؟

تو اولین و تنها کسی بودی که انگشتان احساسم را لمس کردی و بوسیدی و گفتی

تمام لبخند هایمان را به می بوسه غسل می دهی

و من دعا میکنم هرگز رد پایمان از ساحل نگاه همدیگر محو نشود .

عزیزکم :مرا به تنهایی نسپار که در پس آن تنها تر نخواهم شد

^{وقتی نگاهتو تو نگاهش دیدم}

  ^{کاش می شد یه جوری میمردم}

^{من باید وقتی دیدم با اونی}

 ^{پیش روت تیغ و رو رگ هام میبردم}

^{دروغ بود همه حرفات دروغ بود}

^{خدا میدونه با کی هستی این روزا}

^{دروغ بود همه حرفات دروغ بود}

^{حق من این نبود نه حقم این نبود که تو بری و  بمونم من تنها}

^{یادت میاد گفتی بهم عزیزم  غیر ممکنه عشقتو دور بریزم}

^{آخه مگه گناهم چی بود که چشمامو ترک کردی}

^{رفتی  و حالا میگی نمیشه برگردی}

خـــداحافظ نگــو وقتی هنوز درگیر چشماتم

خــداحافظ نگــو وقتی تــو هر جا باشی همراتم

تـــو  اون گرمای خورشیدی که میری رو به خاموشی

نمی دونی چقدر سخته شب سرد فراموشی

شبی که کوله بارت رو میون گـریـه مـی­بستی

یه احساسی به من مـی­گفت هنوزم عاشقـــم هستی

خـــداحافظ نگــو وقتـی هنوز درگیر چشماتم

خـــداحافظ نگــو وقتـی تــو هر جا باشی همراتم

چـــرا حالت پریشونه

چــرا مایوس و دلسردی

خــداحافظ نگــو وقتـی هنوزم میشه بــرگردی

تــو یادت رفته اون روزا یکی تنــها کست مـی شد

خــداحافظ که مـی گفتـی دلا دلواپست می شد

خــداحافظ نگــو.......

 داستان عشق ماااااا...

^{یادمان باشد اگر شاخه گلی را چیدیم
وقت پرپر شدنش سوز و نوایی نکنیم}

^{پر پروانه شکستن هنر انسان نیست
گر شکستیم ز غفلت ، من و مایی نکنیم}

^{یادمان باشد اگر خاطر مان تنها ماند}

^{طلب عشق ز هر بی سر و پایی نکنیم}

^{یادمان باشد اگر این دلمان بی کس شد}

 ^{طلب مهر ز هر چشم خماری نکنیم}

^{یادمان باشد دگر لیلی و مجنونی نیست}

 ^{به چه قیمت دلمان بهر کسی چاک کنیم}

 ^{یادمان باشد که در این بحر دو رنگی و ریا}

 ^{دگر حتی طلب آب ز دریا نکنیم}

 ^{یادمان باشد اگر از پس هر شب روزیست}

^{دگر آن روز پی قلب سیاهی نرویم}

 ^{یادمان باشد اگر شمعی و پروانه به یکجا دیدیم}

 ^{طلب سوختن بال و پر کس نکنیم}

از استاد ديني پرسيدند عشق چيست؟ گفت:حرام است .

از استاد هندسه پرسيدند عشق چيست؟ گفت:نقطه اي که حول نقطه ي قلب جوان ميگردد .

از استاد تاريخ پرسيدن عشق چيست؟ گفت:سقوط  سلسله ي قلب جوان است .

 از استاد زبان پرسيدند عشق چيست؟ گفت:همپاي love است .

 از استاد ادبيات پرسيدند عشق چيست؟ گفت : محبت الهيات است .

 از استاد علوم پرسيدند عشق چيست؟ گفت :عشق تنها عنصري هست که بدون اکسيژن مي سوزد .

 از استاد رياضي پرسيدند عشق چيست؟ گفت: عشق تنها عددی است که پایان ندارد .

گفتی که مرا دوست نداری گله ای نیست

بین من و عشق تو فاصله ای نیست

گفتی کمی فکر خودم باشم آن وقت

جز فکر تو در خاطر من مشغله ای نیست

رفتی خدا پشت پناهت به سلامت

بگذار بسوزد دل ما مسئله ای نیست

در حسرت دیدار تو آواره ترینم

هرچند تا منزل تو فاصله ای نیست

هیچکس تنهایم را حس نکرد

لحظه ویرانیم را حس نکرد

در تمام لحظه هایم هیچکس

وسعت حیرانیم را حس نکرد

انکه سامان غزل هایم از اوست

بی سر و سامانیم را حس نکرد 

کجای این جنگل شب پنهون میشی خورشیدکم
پشت کدوم سد سکوت . پر میکشی چکاوکم

چرا به من شک میکنی . من که منم برای تو
لبریزم از عشق تو و سرشارم از هوای تو

دست کدوم غزل بدم . نبض دل عاشقمو
پشت کدوم بهانه باز پنهون کنم هق هقمو

گریه نمیکنم نرو
اه نمیکشم بشین
حرف نمیرنم بمون
بغز نمیکنم، ببین

سفر نکن خورشیدکم . ترک نکن منو نرو
نبودنت مرگ منه ، راهی این سفر نشو

نذار که عشق منو تو اینجا به اخر برسه
بری تو مرگ من از رفتن تو سر مبرسه

گریه نمیکنم نرو
اه نمیکشم بشین
حرف نمیرنم بمون
بغز نمیکنم ببین

نوازشم کن و ببین عشق میریزه از صدام
صدام کن و ببین که باز اونچه میگن ترانه هام

اگر چه من به چشم تو کمم ، قدیمیم ، گمم
اتشفشان عشقم و دریای پر تلاطم ام

گریه نمیکنم نرو
اه نمیکشم بشین
حرف نمیرنم بمون
بغز نمیکنم ببین

آنقدر دلش شکسته بود که اشک توی چشماش همینطوری داشت حلقه میزد . رفتم پیشش گفتم چی شده ، با همون حالتی که روی چرخ دستی نشسته بود گفت دلم گرفته میگفت یه روز عاشق بوده ، میگفت خیلی ها دوسش داشتن . نمیتونست زیاد حرف بزنه آخه زبونش میگرفت شدیدا!!! با همون لحن وقتی داشتم از پیشش میرفتم گفت تو رو خدا نرو وایسا یکم با من درد دل کن . بغلش روی یه صندلی چوبی نشستم . میگفت وقتی دم پنجره میشینه و گریه میکنه ، همه بهش میگن دیوونه .

میگفت آخه تقصیر من شد که رفت (( یارش و میگفت )) همون که یه مدت بهش عشق می ورزید انگار چند سال بود ندیده بودش . وقتی گفتم الان کجاست ؟ گفت نمیدونم ولی امیدوارم حالش خوب باشه . میگفت وقتی که سالم بودم همه دورم میچرخیدن ولی الان یکی نیست یه سلام بهم بکنه .

میگفت اومد من و رو تخت بیمارستان دید وقتی دکترا بهش گفتن فلج شدم و دیگه مثل قبل نمیتونم حرف بزنم انگار دنیا رو ، رو سرش خراب کردن برای اینکه من و با این حال و روز نبینه رفت ، رفتش برای همیشه ، الانم منتظرش هستم . گریم گرفت نمیتونستم وایسم پهلوش رفتم ... رفتم فقط یک چیز ، فقط یک چیز و خوب فهمیدم آدما هیچ وقت یه آدمو به خاطر خودش نمی خوان ...........